• ADAK

Ontslag bij aankomst

Bijgewerkt: 29 jan 2019

Pieter Anthony (1955)

'De Nederlandse regering ging ervan uit dat de strubbelingen op de Molukken na een half jaar wel weer voorbij zouden zijn. De Molukkers in dienst van het KNIL (Koninklijk Nederlands-Indisch Leger) waren uitvoerders, ze gehoorzaamden bevelen. Ze hadden geen idee van Nederland en wat hen te wachten stond.

Vele van onze vaders waren echte veteranen. Het was een hard gelag voor hen: direct na afloop van de Tweede Wereldoorlog moesten ze het leger in, het KNIL. Molukkers in het KNIL werden beschouwd als kanonnenvoer, zoals de Ghurka's in het Britse leger. Waarom ze dan toch in dienst gingen? Mijn vader had niet veel keus. Als hij in zijn eigen dorp bleef, moest hij herendiensten verrichten voor het koloniale regime, zoals wegenonderhoud. 'Ga bij het KNIL,' zeiden ze. 'Dan krijg je tenminste schoenen en een salaris.' Zo zijn veel Molukkers soldaat geworden.

Ze konden, vanwege de politieke situatie na de Indonesische onafhankelijkheid, niet op de Molukken gedemobiliseerd worden en ook niet op Papoea, omdat dat te dichtbij was. Daarom werden ze naar Nederland gebracht. Maar op het schip begon hun trauma: ze werden ontslagen uit het leger. Sommigen, zoals mijn vader, kregen hun ontslag in Nederland. Vervolgens werden ze met hun gezinnen 'gedistribueerd' naar kampen overal in Nederland.'


Bron: deverhalenvangroningen.nl

Molukse KNIL-soldaten. Foto: Drents Archief